Tuesday, December 17, 2019

මහා ප්‍රඥාවේ ප්‍රතිමූර්තිය වන අමිතාභ බුදුන් වහන්සේ



සුඛාවති ව්‍යහ සූත්‍රයට අනුකූලව අමිතාභ බුදුන් යනු ලෝකයේ වෙනත්ම යුගයක බුද්ධත්වය ලැබූ ධර්මකාර නම් භික්ෂුන් වහන්සේය. ලෝකෙශ්වර රාජ් බුදුන්ගේ මඟ යමින් බුද්ධත්වය සාක්ෂාත් කරගත් ධර්මකාර රජු උන්වහන්සේ සුඛාවති නම් බුද්ධ විශ්වයට පමණක් ගෝචර පරම පවිත්‍ර බුද්ධ ක්ශේත්‍රය නිර්මාණය කළේය. උන්වහන්සේ තුළින් අපරිමිති ප්‍රඥාව ප්‍රතිරූපනය වේ. ගෞතම බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් සුඛාවති බුද්ධ ක්ෂේත්‍රය තුළ ජන්මය ලැබීමට අවශ්‍ය භාවනාවන් 16ක් පිළිබඳව අමිතායුර්ධ්‍යාන සූත්‍රයේහි දේශණා කර ඇත. සුඛාවතිව්‍යහ සූත්‍රයට අනුව අමිතාභ බුදුරජාණන්  වහන්සේ සමස්ථ බෞද්ධ ශ්‍රාවකයන් හට පොරොන්දු 48ක් ලබා දී තිබෙනවා. එයින් 18 වන පොරොන්දුවට අනුව යම් බෞද්ධයකු අමිතාභ බුද්ධ ක්ෂේත්‍රය තුළ ජන්මය ලැබීමට අදහස් කරනවනම් උන්වහන්සේගේ නාමය 10 වරක් උච්චාරනය කිරිම පමණක් ප්‍රමාණවත්. උන්වහන්සේගේ 19වන පොරොන්දුවට අනුව උන්වහන්සේගේ නාමය උච්චාරනය කරන ශ්‍රාවකයන්ගේ අවසාන මොහොතේදි උන්වහන්සේ තම බෝධිසත්වයන් සමඟ ඔවුන්ගේ ඉදිරියට පැමිණෙන බවයි.


අමිතාභ බුදුන් වහන්සේ යනු අපරමිත ප්‍රඥාවයි. අමිතායුර්ධ්‍යාන සූත්‍රයේ ගෞතම බුදුන් වහන්සේ බිම්බිසාර රජුගේ අගමෙහෙසිය වන වෛදේහි බිසවට සහ අනද තෙරුන් හට අමිතාභ බුදුන් වහන්සේගේ බෞතික කාය පිළිබඳව මෙසේ විස්තර කරයි.

ආනන්දයෙනි, එම අමිතායුෂ් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ශරීරය යම රජුගේ දිව්‍ය විමානයේ ඇති ජාම්බුනද රතරන් පැහැයෙහි දීප්තිය මෙන් දස ලක්ෂ ලක්ෂවාරයක් වැඩි පැහැඅයිකින් යුක්තය. උන්වහන්සේගේ උස ප්‍රමාණය ගංගා නදියෙහි වැලි මෙන් යොදුන් කෝටි හය ලක්ෂයක් වන්නේය. දකුණු පසට හැරි ඇති උන්වහන්සේගේ ඇහි බැම දෙක මැද පිහිටි සුදු පැහැති ඌර්ණ රෝමය සුමේරූ පර්වතයන් පහ බඳු ය. එහි නිල් පැහැය සහ සුදු පැහැය පැහැදිලිවම දැක ගත හැක.

උන්වහන්සේගේ ශරීරයේ රෝමකූප මූලයන්ගෙන් සුමේරු පර්වතය බඳු වූ දීප්තිමත් රැස් ධාරා විහිදෙන්නේය. උන්වහන්සේගේ රැස් වළල්ල මහා ලෝක ධාතුන් දස ලක්ෂ සියයක් බඳුය. එම රැස් වළල්ල තුළ ගංගා නම් නදියේ අනන්ත වූ වැලි මෙන් අනන්ත වූ කෝටි නහුත දස ලක්ෂයක් බුදු වහන්සේලා ප්‍රාතිහාර්ය බලයෙන් මවනු ලබා ඇත්තාහ. ඒ හැම බුදුන් වහන්සේ නමක් වෙතම ප්‍රාතිහාර්ය බලයෙන් මවන ලද අනන්ත වූ බෝධිසත්ව සමූහද ඇත්තාහ.


අමිතායුෂ් බුදුන් වහන්සේට මහා පුරුෂ ලක්ෂණ අසුහාර දහසක් ඇත්තේය. ඒ සෑම මහා පුරුෂ ලක්ෂණයකටම අනු ව්‍යංජන අසූහතර බැගින් ඇත්තේය. ඒ හැම අනුව්‍යංජනයකට ම රැස් ධාරා අසුහාර දහසක් බැගින් ඇත්තේය. ඒ හැම රැස් ධාරාවක්ම දස දිශාවෙහි පිහිටි ලෝක කරා ගොස් ඒවා අලෝකමත් කරයි.




Sunday, June 2, 2019

ප්‍රඥාපාරමිතා හෘදය සූත්‍රය - प्रज्ञापारमिताहृदय






ලෝකයේ පරමාර්ථය මූලධර්මය වන්නේ පුරුෂ මූලධර්මය නොව ස්ත්‍රී මූලධර්මය වන බව ප්‍රඥාපාරමිතා සාහිත්‍යයෙන් පැහැදිලි කරදෙයි. ස්ත්‍රීත්ව මූලධර්මය ගැන අපූර්ව විග්‍රහයක් එයින් මතු වී එන බව පෙනේ.

බුදුන් වහන්සේ විසින් දේශනා කර ඇති සියලු සූත්‍රයෙන් අතුරින් ප්‍රඥාපාරමිතා සූත්‍ර දේශනා අග්‍ර වන්නේ යැයි සදහන්ව ඇත. මක්නිසාද යත් ප්‍රඥාපාරමිතාව අවබෝධ කරගත් විට සියලු පාරමිතාවන් ඉබේම අංග සම්පූර්ණ වන හෙයිනි. ප්‍රඥාපාරමිතා හෘදය සූත්‍රය සමස්ථ ප්‍රඥාපාරමිතා සූත්‍රයන්හී හරය ලෙසින් දැක්විය හැකිය.

ඕම් නමෝ භවත්‍ය ආර්‍ය ප්‍රඥාපාරමිතායේ

භාග්‍යවත් වූ ආර්ය ප්‍රඥාපාරමිතා දේවියට නමස්කාර වේවා.

ආර්‍ය  අවලෝකිතේශ්වරෝ බෝධිසත්වෝ ගම්භීරං ප්‍රඥාපාරමිතාවර්‍ය්ං වරමානෝ ව්‍යවලෝකයති ස්ම : පඤ්චස්කන්ධාස් තාංශ්ව ස්වභාවශුන්‍යාං පශ්‍යති ස්ම.

ආර්‍ය අවලෝකිතේශ්වර බෝධිසත්වයෝ ගැඹුරු වූ ප්‍රඥා පාරමිතාව තුල සැරිසරමින් මෙසේ උඩ සිට සිට සැරිසරමින් මෙසේ උඩ සිට පහත බලන්නාහ. ( අවලෝකිතේශ්වර බෝධිසත්වයන්ට අවලෝකිත යැයි කියා ඇත්තේ ඔහු උඩ සිට මහා කරුණාවෙන් යුක්තව ලොව දෙස බැලුම් හෙළන නිසාය) පංචස්කන්ධයන් ද ඒවා ස්වභාවයෙන්ම ශුණ්‍ය වන ලෙස ද එතුමෝ දකින්නාහ.  ( ප්‍රඥාවේ සුවිශේෂී වු ක්‍රියාකාරිත්වය වන්නේ දේවල්වල ස්ව-භාවය තුළට විනිවිද දැකීමය. අවලෝකිත තම ප්‍රඥා චක්ෂුසය ඇසුරින් ඒ තුළට සෘජුවම විනිවිද යන සේ සෘජුවම විනිවිද යන සේ විනිවිද යන සේ බැලුවේය. දේවල් ස්ව-භාවය වශයෙන් දැකීම යනු එවා ඇතිසැටියෙන්ම නියම ලෙසින්ම පවතින අකාරය දැකිමය. ශුණ්‍ය යනු නිරුක්තමය වශයෙන් ගත් විට විශාල වූ දෙයක් වශයෙන් පෙනෙන දෙයක් ඇත්ත වශයෙන්ම නොකිසිවක් වන බව පිළිබඳ අදහස එයින් ඉදිරිපත් කරයි. බාහිරින් පෙනෙන්නේ බොහෝ දෙයක් තිබෙන බව ය. එහෙත් ඒ පිටිපස්සේ ඇත්ත වශයෙන්ම කිසිවක් ඇත්තේ නැත)

ඉහ ශාරිපුත්‍ර රූපම් ශුන්‍යතා ශුන්‍යතෛව රූපම්, රූපම් න පෘථක් ශුන්‍යතා ශුන්‍යතායා න පෘථග් රූපම්, යද් රූපම් සා ශුන්‍යතා යා ශුන්‍යතා තද් රූපම් : ඒවම් ඒව වේදමා සංඥා - සංස්කාරා - විඥානම්.

මෙහිදී ශාරිපුත්‍රයනි රූපය ශුන්‍යතාව වන අතර ශුන්‍යතාව රූපය වන්නේය. රූපය ශුන්‍යතාවෙන් වෙන් නොවන අතර ශුන්‍යතාව රූපයෙන් වෙන් නොවන්නේ ය. යමක් රූපය වන්නේද එය ශුන්‍යතාව වන්නේය. යමක් ශුන්‍යතාව වන්නේ ද එය රූපය වන්නේය. වේදනා සංඥා සංස්කාර සහ විඤ්ඤාණ සම්බන්ධයෙන් ද තත්ත්වය එසේ ම වන්නේ ය.

ඉහ  ශාරිපුත්‍ර සර්වධර්මා ශුන්‍යතා ලක්ෂණා, අනුත්පන්නා, අනිරුද්ධා, අමලා, අනූනා, අපරිපූර්ණා.

මෙහිදී සාරිපුත්‍රයනි සියලු ධර්මයෝ ම  ශුන්‍යතා ලක්ෂණයෙන් යුක්ත වන්නාහ. ඒවා අනුත්පන්න ය, නිරුද්ධ වීමෙන් තොරය. කිළුටෙන් තොරය. අති පවිත්‍ර ය, ඌනනත්වයෙන් තොරය. අපරිපූර්ණ ය.

තස්මාන් ශාරිපුත්‍ර,ශුන්‍යතායාං න රූපං, න වේදනා, න සංඥා, න සංස්කාරා, න විඥානං, න චක්ෂු:-ශොත්‍ර-ඝ්‍රාණ-ජිහ්වා-ධාතුර් යාවන්, න මනෝවිඥාන ධාතු: න අවිද්‍යා-ක්ෂයෝ යාවන් න ජරාමරණං, න ජරාමරණ ක්ෂයෝ, න දුක්ඛසමුදයනිරෝධ මාර්ගා, න ඥානං, න ප්‍රාප්තිර් න අප්‍රාප්ති.

එමනිසා ශාරිපුත්‍රයනි, ශුන්‍යතාව තුළ රූපය ඇත්තේ නැත. වේදනාව නැත, සංඥාවෙන් නැත, සංස්කාර නැත, විඥානය නැත, චක්ෂු ශෝත්‍ර ඝ්‍රාණ ජිහ්වා කාය මනස් යනාදිය ඇත්තේ නැත. රූප ශබ්ද ගන්ධ රස ස්පර්ශ ධර්මයන් ඇත්තේ නැත. චක්ෂුර් ධාතුවේ සිට මනෝ විඥාන ධාතුව දක්වා කිසිවක් ඇත්තේ නැත. අවිද්‍යාවක් ඇත්තේ නැත. අවිද්‍යාව ක්ෂය කිරීමක් ඇත්තේ නැත. ජරාමරණයක් ඇත්තේ නැත. ජරාමරණ ක්ෂය කිරීමක් ඇත්තේ නැත. දුක්ඛ සමුදය නිරෝධ මාර්ග යනදිය ඇත්තේ නැත, ඥානයක් ඇත්තේ නැත, ප්‍රාප්තියතක් ඇත්තේ නැත. අප්‍රාප්තියක් ද ඇත්තේ නැත.  ( ශුන්‍යතාව තුළදී මේ සියලු ධර්මයන් නොපවතින්නේය. මෙහිදී ඉවත් කර දමා ඇත්තේ (අවිද්‍යාව යනුවෙන් නිෂේධනය ම වන) අවිද්‍යාව පමණක් වන බව අප සිහිපත් කරගත යුතුය.)

තස්මාන් ශාරිපුත්‍ර අප්‍රාප්තිත්වාද් බෝධිසත්වස්‍ය ප්‍රඥාපාරමිතං ආශ්‍රිත්‍ය විහරති අචිත්තාවරණා නාස්‍තිත්වාද් අත්‍රස්තෝ විපර්‍යාසං අතික්‍රාන්තෝ නිෂ්ඨා නිර්වාණ ප්‍රාප්ත 

එමනිසා ශාරිපුත්‍රය බෝධි සත්වයාගේ ප්‍රාප්තිය අත්පත් කර නොගැනීම කරණකොටගෙන, ප්‍රඥාපාරමිතාව ආශ්‍රය කරගෙන ඔහු චිත්තාවරණයන් ගෙන් තොරව වාසය කරන්නේය. චිත්තාවරණයන් ගේ නැතිබව කරණ කොටගෙන ඔහු සංත්‍රාසයෙන් තොර වන්නේය, විපර්යාසයන් අතික්‍රමණය කරන්නේය, අවසානයේදී නිර්වාණයට පැමිණෙන්නේය

ත්‍රයධිව-ව්‍යවස්ථිතා: සර්වං බුද්ධා ප්‍රඥාපාරමිතාං ආශ්‍රිත්‍ය අනුත්තරාං සම්‍යක්සම්බෝධිං අභිසම්බුද්ධාඃ

තුන් කාලයන්හී පහළවන සියළු බුදුවරු ප්‍රඥනපාරමිතාව ඇසුරු කොටගෙන සම්‍යක් සම්බෝධිය අවබෝධ කරගන්නාහ.  ( බෝධිසත්වයන් පමණක් නොව සියලු බුදුවරුන් ද උන්වහන්සේලාගේ බුද්ධත්වය සාධනය අත්පත් කරගන්නේ ශුන්‍යත්වය අවබෝධ කරගැනීම තුළිනි.  බුදුවරු අසංඛ්‍යයහ, විවිධ ලෝක ධාතූන්හි අතීත වර්තමාන අනාගත යන ත්‍රිවිධ වූ කාලයන්හි පහළවන්නාහ. බුද්ධත්වය දිනාගැනීම සඳහා සියලු දේම අත්හැර දමා, උන්වහන්සේලා ගේ මව වූ ප්‍රඥාපාරමිතාව සහ එම ප්‍රඥාව තුළදී දකින ලද ශුන්‍යතාව මත පමණක් රඳා පවතින්නට උන්වහන්සේලාට සිදුවිය.)

තස්මාජ් ඥාත්ව්‍යං ප්‍රඥනපාරමිතා මහා මන්ත්‍රො මහා විද්‍යමන්ත්‍රො නුත්තර මන්ත්‍රො සමසම් මන්ත්‍රඃ, සර්වදුඃඛප්‍රශමනඃ සත්‍යං අමිථ්‍යත්වාත් ප්‍රඥාපාරමිතායාම් උක්තො මන්ත්‍රඃ තද් යථා
ගතේ ගතේ පාරගතේ පාරසංගතේ බෝධි ස්වාහ

එම නිසා මෙසේ දත යුත්තේය:  ප්‍රඥා පාරමිතාව මහ මන්ත්‍රය වන්නේය, මහාවිද්‍ය මන්ත්‍රය වන්නේය, අනුත්තර වූ මන්ත්‍රය වන්නේය, අසමසම වූ මන්ත්‍රය වන්නේය, සියලු දුක් උපශමනය කරන්නේය, මෙය සත්‍ය වන්නේ ය මක්නිසාද යත් මෙය මිත්‍යාවක් විය නොහැකි වන හෙයිනි. මෙය ප්‍රඥාපාරමිතා විසින් කියනලද මන්ත්‍රයක් වන හෙයිණි. : ගතේ ගතේ පාරගතේ පාරසංගතේ බෝධි ස්වාහ

ප්‍රඥාපාරමිතා හෘදය සූත්‍රය මෙතෙකින් සමාප්ත වන්නේය


වජ්‍රයෝගිනි - རྡོ་རྗེ་རྣལ་འབྱོར་མ་



වජ්‍රයානය (තාන්ත්‍රික බුදුදහම) තුළ වජ්‍රයෝගිනි නොහොත් වජ්‍රවරාහි යනු  බුද්ධත්වය කරා මග පෙන්වන්නා වූ  ඥානාත්මක කෘත්‍ය ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රියකි. ඇය භාවනාවෙහි ඉශ්ඨදේවතාවියකි වන්නීය. ( අනුත්තර යෝග තන්ත්‍ර ඉෂ්ඨදේවතා) එමෙන්ම ඇයගේ සාධනා තුළ අකල් මරණ වලින් වැළකීමේ අරමුණ මූලික වේ.

වජ්‍රයෝගිනිය සාමාන්‍යන් සර්වබුද්ධදකිණි යනුවෙන් ව්‍යවහාර වන්නේය. එනම්  "සියලු බුදු වරුන්ගේ සාරය වන දකිනියයි" ඇය සමස්ථ දකිණි යන්ගේ රැජිණයි. (දකිණි =බුද්ධත්වය කරා මග පෙන්වන්නා වූ  ඥානාත්මක කෘත්‍ය ස්ත්‍රී ජනනේන්ද්‍රියන්)

භජ්‍ර/වජ්‍ර යන්නෙන් සංකේත්වත් කරන්නේ ගිගුරුම සහ  විදුලියයි. වජ්‍රයේ පාළිකාව/ශක්තිය සහ හිමිකාරිය වන්නෙ වජ්‍රයෝගිනියයි. සමාන්‍යන් ඇයව දෘශ්‍යකරණය කරනු ලබන්නෙ තනිවමයි නමුත් ඇය හේරුක නම් ආරක්ශක දේවතාවා සමඟ එක් වූ විට හේවජ්‍ර නමින් හැඳින්වේ.  හේ යනු මහා කරුණාවයි. වජ්‍ර යනු ප්‍රඥාවයි.

වජ්‍රයෝගිනිය දක්වන්නේ පරහාසාත්මක තිනේත්‍රයන් ගෙන් යුක්ත වූ රත් පැහැති ශරීරයකින් හෙබි 16 වියැති යුවතියක් ලෙසිණි. ඇයගේ දක්ශිණ භාහුවෙහි වජ්‍ර කාර්ත්‍රියක් වේ. (වජ්‍රය සමඟ එක් කළ පිහියක්)වම් භාහුවෙහි රූධිරය සහිත කපාලයක් වන අතර ඇය එය පාණය කරමින් සිටින්නීය. ඇය ගෙලෙහි කපාල මාලවක් දරා සිටින අතර එයින් වචනයේ පිවිතුරු බව සංකේතවත් වන්නේය. ඇය ප්‍රබෝධය නම් රුධිරයෙන් කපාලය නම් භක්තිකයන් ව පුරවන්නේය.

ඇයගේ සත්‍ය මන්ත්‍ර සහ සාධනා ක්‍රම ඉතා රහසක් වන අතර අන්තර්ජාලය තුල ඒවා සොයාගත හැකි නමුදු, නිවැරදි ක්‍රමය ගුරු ඇසුරකින් පමණක් ලබාගත යුතු ය.




හෛෂජ්‍ය බුදුන් වහන්සේ - སངས་རྒྱས་སྨན་བླ


භෛෂජ්‍ය බුදුන් වහන්සේ යනු සමස්ථ දුඛ නිවාරණය කරන්නා වූ වෛද්‍යවරයාය. උන්වහන්සේ වෛදූර්‍යනිර්භාෂ නම් බුද්ධ ක්ෂේත්‍රයේ පාරමිතා ධර්මයන් පුරා බුද්ධත්වය ලබා ගත් භෛසජ්‍යගුරු නම් බෝධිසත්වයන් වහන්සේ වේ.
උන්වහන්සේගේ බුදු ගුණයන් පිළිබඳ සිතිමෙන් ජිවාත්මයන්ගේ සිතෙහි පවතින්න වූ පාපි සිතුවිලි ඉවත් වී ධර්ම ක්ෂාන්තිය ලබා වේ. උනවහනසේ මනුශ්‍යාගේ දුක නිවාරණය කරන්නේය. දුකට මහා ඖෂධයක් වන්නේය. ජනප්‍රවාදයන්ට අනුව උන්වහන්සේ විසින්ම ජනයාට සුව කිරිමේ ඥානය ලබා දීමට තම ශරීරය නිල් පැහැයට හරවා ගත් බව පැවසේ එබැවින් උන්වහන්සේ නිල් පැහැයෙන් පිළිබිඹු කරයි. අතර උන්වහන්සේගේ දෙපසින් සූර්‍යප්‍රභා සහ චන්ද්‍රප්‍රභා නමින් බෝධිසත්වරුන් දෙදෙනෙකු වැඩ සිටින්නේය.




නමෝ භගවතේ භෛසජ්‍යගුරු
වෛදූර්‍යප්‍රභාරාජාය තථාගතාය
අර්හතේ සම්‍යක්සම්බුද්ධාය තධ්‍යතා
ඕම් භෛෂජ්‍යේ භෛෂජ්‍යේ මහාභෛෂජ්‍ය සමුද්ගතේ ස්වාහා !

බුදුන් වහන්සේගේ ආනුභාවයෙන් සමස්ථ ජනතාවටම මානසික ශාන්තිය උදා වේවා..